je veilig voelen, vertrouwen
je veilig voelen, vertrouwen

Waardering ontvangen is belangrijk voor me

| Geen reacties

Liza, 40 jaar, coach

“Van huis uit heb ik duidelijk meegekregen ‘niet lullen, maar poetsen’. Als ik goed mijn best deed waren mijn ouders tevreden en kreeg ik waardering. Op de basisschool was ik de kleinste en de jongste. Ik had nogal eens last van heimwee, huilde erg snel en werd op een gegeven moment ook gepest op school omdat ik zo snel huilde. Ik wilde niet meer naar school, maar dat was geen optie voor mijn moeder. Zij stimuleerde me om door te gaan. Hard werken, je best blijven doen en aan de norm voldoen. Dat was wat er verwacht werd.

Veiligheid is voor mij dat ik vertrouwen krijg van mijn achterban. Goedkeuring en waardering ontvangen -vroeger van mijn ouders, nu van mijn man en gezin- is nog steeds erg belangrijk voor me. De expliciete- of impliciete toestemming en waardering van het thuisfront helpt me om mijn plan te trekken. Als ik het niet krijg, ga ik me meer voegen naar wat ik denk dat van me verwacht wordt. Ik voel me lekker in mijn vel als ik 100% erop kan vertrouwen dat mijn man en kinderen het eens zijn met de dingen die ik wil ontplooien en daar ook waardering voor hebben.

Als ik de waardering niet voel wordt ik kribbig en heel kritisch op de mensen dicht om mij heen. Dan heb ik de neiging om harder te gaan werken, de lat hoger te leggen om maar aan de norm te voldoen. Als ik als een achterlijke aan het opruimen ben, dan weet ik inmiddels dat ik me moet afvragen wat er écht aan de hand is. Dan heeft het altijd te maken met gehoord worden en serieus genomen worden. Nu met (pre)pubers in huis trek ik het heel slecht dat ik niet serieus genomen wordt. Ik weet dat ze het niet zo bedoelen, dat het vaak pubergedrag is, maar bij mij komt het heel snel en hard binnen dat ik me niet serieus genomen voel. 

Dat harde werken, op alle gebieden, heb ik mijn hele leven gedaan. Als kind kon ik al hard werken. Ik was me al jong bewust dat daar waardering voor was en dat vond ik heel prettig. In mijn eerste baan heeft dat harde werken geleid tot het randje van een burn-out. Diezelfde uitputting heb ik later nog een paar keer ervaren. Steeds als gevolg van hard werken en niet voelen waar mijn grenzen zijn. Sinds ik moeder ben vraag ik dat harde werken en je best doen niet alleen van mezelf, maar ook van mijn kinderen.

Mijn kinderen zijn de reden van mijn bestaan. Mijn succes in dit leven is als het moederschap geslaagd is. Met name bij de oudste leg ik de lat ook hoog. Ik vind het niet leuk van mezelf maar als zij geslaagd is, ben ik gelukt als moeder. Dat moederschap moet wel lukken. Samen met mijn man, met wie ik al lang samen ben, voelt het gezinsleven als de stabiliteit die ik nodig heb. Als deze weg dreigt te vallen of te veranderen dan wordt ik heel onrustig en angstig. Ik wil dit stabiele gezin met stabiele relatie en een rotsvast vertrouwen dat dit altijd zo zal zijn. De gedachte dat dit over kan gaan geeft paniek. Als vrouw en moeder zal ik er alles aan doen om de relatie en de kinderen te laten slagen.

In het dagelijks leven wil ik gaan onderzoeken of ik hierin meer mijn gevoel kan gaan volgen. Vaak maak ik alles rationeel, omdat ik dat makkelijker kan uitleggen aan mezelf en aan anderen. Ook omdat ik het liefst de dingen doe zoals het hoort, dan is de kans op toestemming het grootst. Mijn normen zitten nog vaak in de weg om mijn gevoel en innerlijk weten te volgen. Maar van binnen weet ik dat mijn gevoel het altijd bij het rechte eind heeft”.

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Call Now Button